وضعیت نجاست خون: تبیین و طبقهبندی بر اساس نظر علمای دین
پاک نگهداشتن بدن، لباس و مکان در هنگام نماز، یک واجب است که در قرآن تأکید شده، از جمله در آیه ۴ سوره مدثر. سؤال رایج این است که آیا خون جزء نجاسات مُبطِل نماز محسوب میشود. بر اساس اجماع علمای بزرگ چهار مذهب (شافعی، مالکی، حنبلی، حنفی)، خون در اصل نجس است، مطابق کلام خداوند در آیه ۱۴۵ سوره انعام که مصرف خون جاری را حرام دانسته.
علما خون را برای تعیین وضعیت نجاست آن طبقهبندی میکنند. خون حیوانات جاری، خون خوک، سگ و لاشهها مطلقاً نجس هستند، به جز آنچه در گوشت شسته و پخته شده باقی میماند. خون حشرات کوچک مانند پشه پاک محسوب میشود. درباره خون انسان، اکثر علما خون جاری را نجس میدانند، هرچند دیدگاه دیگری آن را پاک میشمارد. همه علما اتفاق نظر دارند که خون شهدا پاک است. خون حیض و نفاس مطلقاً نجس است، با راهنمایی خاصی برای تطهیر لباس آلوده.
در عمل، مفهوم معفو (بخشوده) برای نجاست خون غیرقابل اجتناب وجود دارد. به گفته شیخ بن باز، خون نجس در مقدار کم (تقریباً اندازه ناخن) بخشوده است. خون ناشی از زخم، دمل یا بیماری پوستی نیز در صورتی بخشوده است که: خروجش غیرعمدی باشد، از محدوده زخم خارج نشود و با مایعات/اجسام دیگر مخلوط نشده باشد. در صورت رعایت شرایط، نماز باطل نمیشود.
https://mozaik.inilah.com/dakw