دست و پنجه نرم کردن با بیماری و طلب بخشش

سلام به همه، می‌خواستم درباره یه چیزی حرف دلمو باز کنم و شاید یه راهنمایی بگیرم که چطور با شرایطم کنار بیام. دعا می‌کنم که گفتن اینا گناهانم رو فاش نکنه، و سعی می‌کنم تا جایی که می‌تونم مبهم بگم. من از حدود سال ۲۰۲۳ یا ۲۰۲۴ یه مشکل پزشکی داشتم. قبلاً قابل تحمل بود، ولی زندگی روزمره، خواب و کار رو واقعاً سخت می‌کرد که تمرکز کنم. بعد از تموم کردن مدرسه اسلامی حدود ۱۲-۱۳ سالگی، تا درست قبل از این رمضان (الان ۲۰ سالمه)، اصلاً اهل عمل نبودم. حتی به یه گناه بزرگ افتادم که هنوز هم منو آزار می‌ده و حس می‌کنم قابل بخشش نیستم، هرچند سعی می‌کنم به رحمت خدا امید داشته باشم. تو رمضان تصمیم گرفتم همه چیز رو عوض کنم. بعضی عادتای بدم رو ترک کردم و هنوز دارم می‌جنگم که از اون گناه بزرگ بیام بیرون. ولی درست وقتی شروع کردم به تلاش برای تغییر، به خواست خدا حالم خیلی بدتر شد. الان به سختی می‌تونم بدون درد غذا بخورم، حرکت کردنم سخته، به ندرت می‌رم بیرون، و برای نماز مجبورم تیمم کنم. حدود دو ماهه که اینطوری‌ام. من کلی برنامه داشتم که با خدا آشتی کنم، به این امید که منو ببخشه-مثلاً هر روز تو مسجد نماز بخونم یا کارای خیریه راه بندازم-ولی الان با این وضعیت، اون هدفا ده برابر سخت‌تر شدن. این اواخر فکرای تموم کردن زندگی به سرم می‌زنه (مطمئن نیستم که فقط داشتن این فکرا گناه داره، اگه چیزی می‌دونین لطفاً بگین). هی می‌پرسم این یه مجازات برای کاریه که کردم؟ هی توبه می‌کنم، ولی انگار فقط بدتر می‌شه. چطور می‌تونم هر روز رو با قدرت بیشتری بگذرونم و به خدا اعتماد بیشتری داشته باشم وقتی هر روز از دیروز سنگین‌تر می‌شه؟ هر نصیحت یا حرف دلداری برام خیلی ارزش داره.