درگیر شدن با آسیب روانی ناشی از تصادف رانندگی

سلام علیکم، برادران و خواهران. به دعاهایتان و کمی نصیحت از دینمان نیاز دارم. چند هفته پیش، من، پدرم و خواهرم تصادف بدی کردیم. الحمدلله، من و خواهرم فقط با کبودی نجات پیدا کردیم، اما پدرم دچار آسیب شدید نخاعی شد. او یک عمل جراحی ۷ ساعته داشت و دیگر زندگی مثل قبل نشده. الان از حدود شکم/سینه به پایین تا پاهایش فلج است، هنوز در بیمارستان است و حتی توانبخشی را شروع نکرده. بدتر از آن، نظر یک دکتر دیگر را گرفتیم و او فکر می‌کند پیچ‌های ستون فقراتش ممکن است درست جاگذاری نشده باشند و شاید نیاز به عمل دوباره داشته باشد. واقعاً می‌ترسم. بعد از عمل اول، سطح اکسیژنش افت کرد و از اینکه دوباره آن را تحمل کند وحشت دارم. مدام تصادف را در ذهنم مرور می‌کنم و یادم می‌آید چطور همه چیز در یک لحظه عوض شد. گاهی نگاهش می‌کنم و باورم نمی‌شود همه چیز در یک چشم به هم زدن تغییر کرد. می‌دانم که الله القادر است و هیچ چیز از قدرتش خارج نیست، اما کنار آمدن با این وضعیت از نظر احساسی خیلی سخت است. سعی می‌کنم توکل داشته باشم، دعا کنم، نماز بخوانم و به خودم یادآوری کنم هر چه الله مقدر کند حکمتی دارد، حتی اگر من آن را نبینم. بعضی روزها حالم خوب است، بعضی روزها از هم می‌پاشم. برای کسانی که امتحان سختی، تصادف ناگهانی یا مراقبت از عزیزی با آسیب نخاعی را تجربه کرده‌اند، چطور با حفظ اعتماد به الله کنار آمدید؟ چطور صبر را پرورش دادید بدون اینکه احساس کنید فقط احساساتتان را دفن می‌کنید؟ لطفاً پدرم را در دعاهایتان یاد کنید. ان شاء الله اگر خیر است به او شفا بدهد، دردش را آسان کند، ما را به انتخاب‌های پزشکی درست راهنمایی کند و به خانواده‌مان صبر و قدرت بدهد. آمین. جزاکم الله خیراً.