سوالاتی درباره ایمانم به عنوان یک مسلمان با تمایلات همجنس‌گرایانه

سلام علیکم. اول از همه، من اینجا نیستم که به اسلام حمله کنم یا بحث کنم. راستش دارم دست و پنجه نرم می‌کنم و دنبال جواب‌های مهربونانه و محترمانه می‌گردم. واقعاً می‌خوام اسلام حقیقت داشته باشه. برای هدایت دعا کردم، سعی کردم ایمانم رو قوی‌تر کنم، قرآن خوندم، به سخنرانی علما گوش دادم و صادقانه از خدا خواستم هدایتم کنه. اما به جای اینکه احساس نزدیکی کنم، اغلب احساس پوچی می‌کنم و شک‌هام بیشتر می‌شه. من از یه خانواده خیلی سنتی میام، و بخش بزرگی از مشکل من اینه که به همجنس گرایش دارم. خانواده‌م کاملاً مخالف این موضوع هستن. من مدام می‌پرسم... یا الله، چرا؟ می‌شنوم که امثال من جهنمی هستن، چطور جامعه من اینو رد می‌کنه. می‌دونم یه روزی مجبور می‌شم با یه زن ازدواج کنم، و واقعاً می‌ترسم. احساس می‌کنم برای خانواده‌م یه اشتباهم، بخاطر چیزی که هیچوقت انتخابش نکردم. خیلی وقتا به نظر می‌رسه اسلام فقط برای افراد دگرجنس‌گراست. یه مسلمان دگرجنس‌گرا می‌تونه با کسی که بهش کشش داره ازدواج کنه، خانواده تشکیل بده، و یه مرد حتی تحت شرایطی می‌تونه تا چهار زن داشته باشه. من هیچ راه مشابهی برای خودم نمی‌بینم. احساس می‌کنم ازم انتظار می‌ره یه بخش اصلی خودم رو تا ابد انکار کنم، و این باعث می‌شه عمل به اسلام برام کاملاً متفاوت از تجربه بقیه مسلمونای دگرجنس‌گرا باشه. بخاطر همین، گاهی فکر می‌کنم شاید ایمانم تحت تأثیر چیزی خارج از کنترلم شکل گرفته. در کنار سوالات اخلاقی سخت-مثل اینکه چرا خدا برده‌داری رو مجاز دونست به جای اینکه مستقیماً ممنوعش کنه-برام سخته که قانع بشم، با اینکه عمیقاً می‌خوام باور کنم. از کجا به بعد آدم دیگه "کسی که اسلام رو رد می‌کنه" حساب نمی‌شه، و تبدیل می‌شه به کسی که واقعاً می‌خواست باور کنه ولی نتونست قانع بشه؟ اگه خدا از قلب‌ها خبر داره، یه نفر مثل من چطور باید این کشمکش رو درک کنه؟ آیا من معنای واقعی ایمان رو اشتباه فهمیدم، یا باور برای بعضی‌ها خیلی سخت‌تره؟ آیا اسلام واقعاً دین حقه؟ من دنبال جواب‌های صادقانه و بی‌طرفانه هستم. جزاکم الله خیراً.