قرض دادن پول به یه دوست-بعدش قسم به قرآن خورد

سلام عليکم به همه، راستش فقط می‌خوام یه موضوعی رو برام روشن بشه و یه نصیحت صادقانه یا یه زاویه دید متفاوت می‌خوام. طی یک سال گذشته، یکی که واقعاً فکر می‌کردم دوست خوبیه، حدود ۲۰۰۰ دلار ازم قرض گرفت. همین تازگی دوباره اومد و خواست ۵۰۰ دلار دیگه بهش بدم و قسم خورد که تا جمعه پیش پول رو پس می‌ده. این دفعه یه حس بدی داشتم، برای همین حتی از دختر ۱۲ سالم پرسیدم که نظرت چیه-اون رک و راست گفت که این آدم به نظر دوست واقعی نمیاد و شاید داره ازم سوءاستفاده می‌کنه. وقتی گفتم نه، قسم به قرآن خورد و قول داد پول تا جمعه برمی‌گرده. جمعه اومد و رفت. یه کلمه هم خبر نشد. نه پولی، نه خبری، نه توضیحی. یه هفته کامل صبر کردم بعد رفتم سراغش، و حالا انگار کامل غیبش زده. چیزی که بیشتر از همه می‌سوزونه، الان حتی پولش نیست. اون قسم به قرآنه. ما مسلمونا از بچگی یاد می‌گیریم که این چقدر سنگینه. راستش نمی‌فهمم چطور یکی می‌تونه اینقدر راحت به قرآن قسم بخوره و بعد حرفش رو بشکنه. الان هم ازش عصبانی‌ام، هم از خودم حرص می‌خورم که همه‌ی علامت‌های هشدار رو نادیده گرفتم چون می‌خواستم بهترین فکر رو در مورد یه برادر دینی بکنم. فقط چندتا سوال تو سرم می‌چرخه: از نظر اسلام، شکستن قسمی که به قرآن خورده شده چقدر جدیه؟ بعد از یه همچین اتفاقی چطور می‌شه جلوی تلخ‌شدن یا بی‌اعتماد شدن رو گرفت؟ واقعاً مردم اینقدر راحت قسم به قرآن یا خدا رو می‌ندازن بدون این که بهش عمل کنن؟ واقعاً ممنون می‌شم اگه یه نصیحت صادقانه بدید. جزاکم الله خیراً.