تن‌اسباندام: یک وظیفه، نه انتخاب

بدن ما امانت شگفت‌انگیزی از سوی الله است-ساخته شده از استخوان‌ها، ماهیچه‌ها و اعصابی که همه با هم کار می‌کنند. این بدن برای حرکت کردن، بلند کردن و استقامت ساخته شده. ازش استفاده کنی قوی‌تر می‌شه؛ نادیده‌اش بگیری ضعیف می‌شه. فعال موندن فقط یک نکتهٔ سلامتی نیست؛ یک الزام است. ورزش کردن در واقع بخشی از سنت ماست. یه ایدهٔ جدید غربی نیست. پیامبر ما (صلی الله علیه وآله وسلم) و اصحابش زندگی فعالی داشتند-می‌دویدند، اسب‌سواری می‌کردند، تیراندازی تمرین می‌کردند و کشتی می‌گرفتند. ایشان فقط خودشون این کارها رو نمی‌کردند؛ دیگران رو هم تشویق می‌کردند. قوی بودن به عنوان نعمتی دیده می‌شه که کمک می‌کنه تا بهتر به دینمون خدمت کنیم. همان‌طور که پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: "مؤمن قوی نزد الله بهتر و محبوب‌تر از مؤمن ضعیف است، اگرچه در هر دو خیری هست." در اسلام، بدن ما امانتی از الله است. اگر عمداً ازش غفلت کنیم و درنهایت آنقدر ضعیف بشیم که نتونیم نماز بخونیم، کار حلال انجام بدیم یا وظایف‌مون رو انجام بدیم، این فقط یک مشکل جسمی نیست-می‌تونه یک کوتاهی معنوی هم باشه. پس حذف کردن ورزش همیشه بی‌ضرر نیست. این روزها، با کارهای پشت میزی و ماشین‌ها، خیلی کمتر حرکت می‌کنیم. زندگی آسون‌تر شده اما داریم ضعیف‌تر می‌شیم-مفاصل خشک، وضعیت بد نشستن و ایستادن و مشکلات سلامتی حتی در جوانان رایج شده. یه کشاورز یا کارگر رو با کسی که تمام روز پشت میز می‌شینه مقایسه کن؛ تفاوت در حرکت روزانه‌ست، نه فقط غذا. برخی جوامع غیرمسلمان در واقع این موضوع رو درست فهمیدن-اون‌ها پارک دارند، باشگاه‌های عمومی دارند و از سن پایین ورزش رو تشویق می‌کنند. اون‌ها تن‌اسباندام رو به بخش عادی زندگی تبدیل کردن، چیزی که ما می‌تونیم ازش یاد بگیریم. ورزش حتی کلید درمانه. فیزیوتراپی برای بهبودی از آسیب‌ها یا ضعف بهش وابسته است. حرکت برای به‌دست آوردن دوبارهٔ توانایی جایگزین‌ناپذیره. اگر از فعال ماندن غافل شی، تا ۴۰‌سالگی ممکنه با درد مفاصل، خستگی، چاقی یا مشکلات قلبی روبرو بشی. اینا یک شبه ظهور نمی‌کنند؛ حاصل سال‌ها غفلت هستند. مراقبت از سلامتی‌مون شکلی از شکر (سپاسگزاری) است. ورزش مربوط به خودنمایی نیست-عبادت، نظم و مسئولیت‌پذیری است. چه پیاده‌روی باشه، چه ورزش یا یه تمرین، حرکت دادن بدنت بخشی از یک زندگی اسلامی متعادل است. صبر نکن تا بیمار بشی تا برای سلامتی‌ات ارزش قائل بشی. از همین حالا شروع کن.