من یک گفتگوی دعوتی خیابانی دیدم که واقعاً من رو آزار داد
بسمالله الرحمن الرحیم. میدونی، الله سبحانه وتعالی به ما میگه: "با حکمت و اندرز نیکو به راه پروردگارت دعوت نما و با آنان به شیوهای که نیکوترین است، مجادله کن." [قرآن ۱۶:۱۲۵] معمولاً آدمی نیستم که آن میزهای دعوت توی خیابون رو تماشا کنم، ولی گاهی موارد خوبی توی فیدم نشون داده میشه. این اواخر، دیدم مردم دارن ازشون انتقاد میکنن، حتی بهشون میگن "برادرای دعوتگری". من قبلاً دیدگاه مثبتی داشتم، بنابراین انتقادها رو باور نمیکردم-تا اینکه امروز به یک کلیپ برخوردم و صادقانه بگم، از خیلی جهات وضع خرابی بود. اول از همه، حدود دقیقه ۱:۲۰، یک خواهر مسلمان نزدیک میشه، با احترام کامل، و میپرسه چرا قرآن با صدای بلند پخش میشه در حالی که موسیقی همه جا بلنده. چند ثانیه بعد، یکی از اون آقایون که خودش رو داعی میدونه، میکروفون رو میگیره جلوی دهنش و انگار داره با گروهش صحبت میکنه، میگه: "یک دخترک جادوگر کوچولو اینجا داریم." سبحانالله، چطور کسی که دعوت میکنه میتونه به یک زنی که در پی هدایت هست، بگه جادوگر؟ بعد، در طول کل ماجرا، این به اصطلاح داعیها اصلاً نمیتونن یک گفتگوی درست و علمی داشته باشن یا دلایل واضحی از قرآن و سنت بیارن تا کسی رو قانع کنن. همچنین، دعوت باید فقط برای رضای الله باشه، نه برای شهرت یا جمع کردن دنبالکننده آنلاین. ما اینجا نیستیم که اسم کسی رو خراب کنیم. پیامبر عزیز ما ﷺ فرمودند: "مجالس امانتند." فیلمبرداری از مردم بدون اطلاعشون و به اشتراک گذاشتنش به شکلی که آبروشون رو ببره؟ این از اسلام نیست. و یک نکته دیگه-فقط نظر شخصی منه، من عالم نیستم-حکمت پخش کردن قرآن با صدای بلند در مکانهای عمومی، مخصوصاً در سرزمینهای غیرمسلمان، رو نمیبینم. دیدم این اتفاق اینجا و اونجا داره میافته. حدیثی هست که پیامبر ﷺ به مسجد رفتند، صدای مردم رو شنیدن که با صدای بلند تلاوت میکنن و بهشون فرمودند: "همگی شما پروردگار خود را آهسته میخوانید. بر یکدیگر سخت نگیرید و در تلاوت یا نماز صدایتان را بلندتر از دیگری نکنید." پرچمهای قرمز دیگهای هم توی اون ویدیو بود. واقعاً امیدوارم این میزهای دعوت تبدیل به یک مد نشه که آدمهای ناشایست سر و کلهشون پیدا بشه، چون ممکنه در نهایت به پیام اسلام آسیب بزنه و کار کسانی که با اخلاص برای الله دعوت میکنن رو بیاحترامی کنه. الله همهی ما را هدایت کند.