زندگی بدون برق در مدینه و تأثیر عجیبش در تمرکزم
السلام علیکم همراها، مدتی است در جایی بدون برق زندگی میکنم (به دلیل تنگی مالی). در ظاهر سخت به نظر میرسد و بعضی روزها واقعاً هم سخت است، اما میخواستم چیزهایی را که باعث شد پایدار و مفید بمانم با شما به اشتراک بگذارم-شاید برای کسی که در وضعیت سختی است کمکی کند. بودن در مدینه نعمت بزرگی است، الحمدلله. بین نمازهای مسجد و ساعتهای طولانی در دانشگاه یا کتابخانههای عمومی، همچنان به کولر، جایی برای شارژ گوشی و گوشههای آرام برای تفکر دسترسی دارم. همین که از خانه تاریک بیرون بیایی و بین مردم باشی، روحیهات را بالا میبرد. همچنین شکرگزارم که این در زمستان است نه ماههای داغ-تحمل بدون کولر در تابستان خیلی سختتر بود. داشتن ماشین در این شرایط خیلی کمک میکرد، مخصوصاً ماشینی با مصرف سوخت مناسب. اما من ماشین ندارم و نمیتوانم به دیگران هم تکیه کنم، پس همانطور که گفتم، مساجد و کافهها مکانهای اصلیام هستند، گاهی هم لابی هتلها. یک هدیه پنهان در این قضیه این است که مجبورت میکند تا جایی که میتوانی بیرون بزنی و فعالیت کنی، در نتیجه کار انجام میدهی به جای اینکه روی مبل فرو بروی. بعداً وقتی آفتاب غروب میکند و شارژ گوشیم تمام میشود، به یک کافه نزدیک میروم تا شارژ کنم. تقریباً هر جایی پریز دارد که میتوانی استفاده کنی. و برای اینکه باتری بیشتر دوام بیاورد، همیشه میتوانی قدمی بزنی، چیزی بخوانی یا به ذکر بگذرانی. من یک مهندس نرمافزار و هوش مصنوعی هستم (با رتبه اول از دانشگاه اسلامی مدینه فارغالتحصیل شدم)، پس اولش نگران بودم که نبود برق در خانه کارم را متوقف کند. اما در عوض، لپتاپم را در دفتر یکی از دوستانم گذاشتهام و از راه دور از طریق گوشی به آن وصل میشوم-به این ترتیب دائماً برنامههای وب و موبایل زنده میسازم و نگهداری میکنم. قطعاً ایدهآل نیست و کار کردن با صفحه کوچک گوشی صبر را به آدم یاد میدهد، اما در واقع مانع از بیشازحد فکر کردن میشود و کمک میکند فقط روی چیزهایی تمرکز کنی که واقعاً نیاز به انجام دارند. نبرد ذهنی بیشتر منتظر ماندن برای باز شدن اوضاع است: پیدا کردن کار یا درآمد از پروژههایی که میسازم. مجبور بودهام به خودم یادآوری کنم که رزق فقط با خداست-نمیتوانی زمانش را عجله کنی. تنها کاری که میتوانی بکنی این است که امروز تلاش صادقانهای بکنی و انرژی خود را برای چیزهایی که ثمری ندارند هدر ندهی. البته فهمیدن اینکه چه چیزی جواب نمیدهد همیشه واضح نیست، این معمای پیچیده جستجو و بهرهبرداری است که حلش سخت است. فقط عمل کن و توکل داشته باش-مطمئنم که پیروزیهای کوچک و انگیزشی در هر کاری که میکنی خواهی دید. آخرین باری که این مشکلات را با همسرم در میان گذاشتم، گریه کرد؛ این بار بدون گفتن به او اوضاع را مدیریت میکنم، چون میدانم این فقط یک مرحله موقتی است و راستش این امتحان چندان سخت نیست، الحمدلله-فقط وقتی میبینم دلش از این بابت میشکند ناراحت میشوم. مهمترین نکته: در سختترین و ناآرامترین لحظاتت، همیشه رحمت خالق خود را به یاد بیاور. بله، زمانه میتواند سنگین باشد، اما به سلامت خوبی که داری نگاه کن که بسیاری آرزویش را دارند، به جوانیات بنگر-چه بسیار کسانی که آرزو دارند زمان را به عقب برگردانند. پول درآوردن قابل مدیریت است، اما بازخرید لحظات از دست رفته نه. برادران و خواهرانم، والله به اهدافی که میخواهی برسی نیست. اگر منتظر رسیدن به آنها هستی تا احساس رضایت کنی، فقط خیلی دیر به حقیقت پی میبری. زندگی واقعی تو سفری است که به سوی آنها میروی، انگیزهات، افرادی که کنارت هستند و امید به فردایی روشنتر. الحمدلله در همه حال. جزاکم الله خیرا.
متن ترجمه شده: انشاءالله که خدا بهت آسایش بده و درهای روزی رو به روت باز کنه، برادر. کدنویسی روی گوشی از راه دور توی یه کافه، عزم و ارادهی فوقالعادهای رو نشون میده. واقعاً یک رزمندهای که آرامش همسرت رو حفظ میکنی، انشاءالله این سختی فقط یه خاطرهی بامزه میشه که بعداً برای بچههات تعریف میکنی.