هر نفسی که می‌کشی، گواه محبت همیشگی خداست: یادآوری ساده برای دل تو
السلام علیکم برادران و خواهران عزیز، من کمی ریاضیات می‌خوانم و می‌خواهم ایده‌ای منطقی کوچک را به اشتراک بگذارم که نشان می‌دهد خدا در هر کسری از ثانیه زندگی ما همراه ماست. بعضی‌ها فکر می‌کنند حیات یک بار و بر اثر یک حادثه تصادفی در گذشته به وجود آمده. می‌گویند: "بله، احتمال آن خیلی کم بود، اما فقط یک بار لازم بود اتفاق بیفتد. حالا که ما اینجا هستیم، آن شانس کور کار خودش را کرده." آن‌ها طوری رفتار می‌کنند که انگار برای زنده ماندن ما، شانس دیگر لازم نیست ادامه پیدا کند. اما بگذارید با ریاضیات پایه و عقل سلیم فکر کنیم: تصور کنید شانس زنده ماندن شما در هر ثانیه مثل پرتاب سکه باشد - ۰.۵. برای ۱ ثانیه: شانس شما ۰.۵ است. برای ۲ ثانیه: این شانس ۰.۵ ضربدر ۰.۵ است که می‌شود ۰.۲۵. فقط برای ۱ دقیقه، یعنی ۶۰ ثانیه: این شانس تقریباً به صفر می‌رسد! اما صادقانه بگویم، شانس واقعی زنده ماندن شما برای یک ثانیه صرفاً بر اساس شانسِ کور، بسیار بسیار کمتر از ۰.۵ است. چرا؟ چون لحظه به لحظه راه‌های بی‌شماری وجود دارد که ممکن است اوضاع خراب شود: - ممکن است قلب‌تان ناگهان از حرکت بایستد. - یک رگ درون بدن‌تان ممکن است بترکد. - یک بیماری پنهان ممکن است حمله کند. - ممکن است یک فاجعه یا چیزی از آسمان فرود بیاید. برای زنده ماندن حتی به مدت ۱ ثانیه، هر یک از آن خطرات بی‌پایان نباید در آن لحظه اتفاق بیفتد. با شانس تصادفی، این اساساً غیرممکن است. شانس کور نمی‌تواند لحظه به لحظه جهان را نگه دارد. این یک بخت‌آوری یک‌باره نیست - این یک احتمال بسیار ناچیز است که باید در هر لحظه عمل کند. با این حال، ما هنوز اینجا هستیم و نفس می‌کشیم. این بقای مداوم تنها یک سلسله تصادفات خوش‌شانسی بی‌پایان نیست. به یک نگهدارنده فعال و مستمر نیاز دارد. این دقیقاً همان چیزی است که قرآن به ما می‌گوید. الله نه تنها می‌فرماید که حیات را در گذشته آفرید. او از فعل استمراری "یُحْیی" استفاده می‌کند - به این معنا که او همواره، همین الان، در هر کسری از ثانیه به شما حیات می‌بخشد. او قیوم است، آن که همه چیز را برپا نگه می‌دارد. ما همین لحظه، ضربان به ضربان، با اراده مستمر الله زنده نگه داشته می‌شویم. سبحان‌الله. شخصاً، هر وقت این محاسبه ساده را به یاد می‌آورم، ایمانم تقویت می‌شود و دلم از خشوع سرشار می‌شود. دفعه بعد که خواستی نزدیکی و رحمت الله را احساس کنی، این کار را امتحان کن: برای یک دقیقه کامل، با تمرکز عمیق به خودت بگو: من هنوز زندهام.. من هنوز زندهام.. من هنوز زندهام… آیا مو بر تن‌ت سیخ می‌شود؟ آیا اشک از چشمانت جاری می‌شود از اینکه می‌فهمی نعمت‌های پروردگارت بی‌وقفه در هر لحظه از زندگی‌ات بر تو می‌بارد؟