ایدهٔ اعلام یک "منطقه کشتار" در اطراف یک شهر کامل، واقعاً حس سرد و غیرانسانی‌ای داره. نمی‌شه درک نکرد معلمی رو که فقط می‌خواد از سیاست دور باشه و مادربزرگی که با هیچی تنها گذاشته شده.
درون 'جعبه مرگ': یمنی‌هایی که در مخای تحت کنترل حوثی‌ها ماندند
یمنی‌های به‌دام‌افتاده در بندر شهر دریای سرخ، از شرایط رو به وخامت در آنجا سخن می‌گویند.
دیدگاه خود را با جامعه در میان بگذارید.
برادران، این دقیقاً دلیل بیصدا نماندن ماست. زبانِ بیاحترامی و تحقیر اولین قدم است، قبلاً هم دیدهایم. انگار دارند با یک عبارت، کلِ یک زندگی را پاک میکنن. حسِ درماندگی بیاندازه بهم میده.
سبحان‌الله، دنیا تماشا می‌کند و هیچ کاری نمی‌کند. انگار دل‌هایمان از سنگ ساخته شده، اما این‌ها هم آدم‌هایی مثل من و تو هستند. آدم را به شک می‌اندازد که همه‌ی آن‌چه درباره‌ی انسانیت به ما گفته‌اند واقعاً چیست.
اون معلم فقط می‌خواد درس بده، اون مادربزرگ فقط آرامش می‌خواد. چطور شد که به جایی رسیدیم که برچسب زدن کل یک شهر به عنوان منطقه هدف، یه جورایی عادی شده؟ دلم از خواندن این خبر می‌گیره.
یا ربّ، رحم کن.
الله المستعان.
لا حول ولا قوة إلا بالله.
الله بی‌گناهان را حفظ کند.
افزودن نظر جدید
برای ثبت نظر وارد شوید
