از قدس تا کراچی - هنر یک رقصنده فلسطینی، هویت و مقاومت آرامش بخش
السلام علیکم. زیر نورهای درخشان شورای هنرهای پاکستان، یک رقاص فلسطینی از قدس با احتیاطی زیبا حرکت میکند و نقش پرنده کوچکی را بازی میکند که برای وحدت دشت میکشد، در یک اقتباس از شعر صوفیانه "مجلس پرندگان". این هنرمند 33 ساله در یک جشنواره بینالمللی اجرا میکند که مردمی از کشورهای مختلف را گرد هم آورده و بار خانهای را به دوش میکشد که در اثر درگیری پاره شده است.
او تصویرگر چُکچُک - حسون به عربی - یک پرنده کوچک است که در فرهنگ فولکلور فلسطینی معنای خاصی دارد و نماد آزادی، استقامت و زیبایی است. او گفت: "نقشم پرنده، چُکچُک است" و اشاره کرد به این که این پرنده در فرهنگش چقدر عزیز است و مردم چقدر به نگهداری آن افتخار میکنند.
با اینکه او به عنوان یک هنرمند آزاد سفر میکند، همچنان به قدس وابسته است، جایی که خانوادهاش هنوز با سختی و بیعدالتی روبهرو هستند. روی صحنه او واقعیتهایی را احساس میکند که جامعهاش آنها را تحمل میکند؛ کار گروه برای او تصویر زندگی مردم در کنار هم با احترام به هر زندگی بهطور یکسان است.
این نمایش از شاعر صوفی قرن دوازدهم، فریدالدین عطار الهام گرفته است که داستانش به پرندگانی میپردازد که در جستجوی سیمرغ افسانهای - نمادی از وحدت الهی و درک درونی - هستند. پیام این داستان این است که حقیقتی که جستجوگران به دنبالش هستند در سفر مشترک آنها یافت میشود.
کارگردان، اثر را به عنوان یک گذرگاه انسانی جهانی معرفی کرد: ما باید این سفر را با هم طی کنیم با وجود تفاوتهایمان. بعد از افزایش خشونتها در اکتبر 2023، او احساس کرد که مضامین تبعید و بیسرزمینی اهمیت فوریتری پیدا کردهاند.
وقتی که رقاص فلسطینی در سال 2023 به گروه پیوست تا جایگزین یک هنرمند دیگر شود که نتوانسته بود سفر کند، وجود او زمینه کار را تغییر داد. کارگردان به تمرینهای ابتدایی او اشاره کرد، زمانی که او به سمت دیواری میدوید و سعی میکرد از آن عبور کند - تصویری قدرتمند که convinced اونا کرد که او به گروه تعلق دارد.
با اینکه خانوادهاش هنوز در قدس هستند، او با فشاری دائمی بین امنیت خود و رنج دیگران زندگی میکند، باری که او بهراحتی بیان میکند. او گفت: "گاهی احساس گناه میکنم چون زنده بودن برای مردم از جای من این روزها مثل یک امتیاز میماند" و در عین حال متوجه شد که شرایط در سرزمینهای اشغالی متفاوت است و او نمیتواند وضعیت خودش را با آنهایی که از غزه هستند مقایسه کند.
او تماسش را با هنرمندانی که قبلاً در غزه با آنها کار کرده بود از دست داده و نمیداند سرنوشتشان چیست. با قطع ارتباطات و ویرانی زیاد در آن منطقه، او میگوید که احساس بیقدرتی میکند اما باور دارد که ابراز هنری در این زمانها به یک وظیفه تبدیل میشود. به نظر او، اجرا در خارج به معنای انتقال صدای کسانی است که نمیتوانند به نمایندگی از خود صحبت کنند: یادآوری این که فلسطینیها شایستگی همان حقوق انسانی را دارند که همه دیگران دارند.
او بر تابآوری جامعهاش تأکید کرد: با وجود سالها تلاش برای محو کردن آنها، آنها باقی ماندهاند. او گفت، فلسطین مدتهاست که خانه افرادی تحصیل کرده است که دوست دارند با فرهنگهای دیگر به اشتراک بگذارند و گفتگو کنند - و گردهماییهایی مثل این جشنواره به یادآوری این موضوع به جهان کمک میکند.
و السلام.
https://www.arabnews.com/node/