یافتن آرامش با ظاهرم از طریق اسلام

السلام علیکم به همه، من یک دختر مسلمان جوان هستم و تا جایی که یادم می‌آید، خیلی‌ها به من گفته‌اند زشت هستم. حتی مادر خودم هم به نوعی اشاره کرده (ببخشید اگر درست نمی‌گویم، انگلیسی زبان اولم نیست). صورتم خیلی کوچک است، جوش دارم و دندان‌هایم بیرون زده-بریس گذاشتم تا درست شود ولی زمان می‌برد. ابروهایم کم‌پشت است و راستش هیچ‌چیز از ظاهرم را دوست ندارم و حدس می‌زنم دنیا هم موافق است. برای مدت طولانی خیلی افسرده و ناامن نسبت به ظاهرم بودم. شروع ۲۰۲۶ برایم جهنم مطلق بود. حتی نمی‌توانستم در آینه نگاه کنم بدون این که بخواهم پوستم را بکنم. هر روز پیش مادرم گریه می‌کردم و حتی مدرسه را رها می‌کردم فقط برای این که مردم من را نبینند. استغفرالله، حتی فکر پایان دادن به زندگی‌ام را داشتم اگر قرار بود برای همیشه این شکلی بمانم. خیلی سخت بود فقط وجود داشتن بدون این که مدام فکر کنم چقدر زشت هستم-این اضطراب ظاهری بود؟ نمی‌دانم می‌شود اسمش را گذاشت یا نه. اما شروع کردم به ذکر گفتن هر روز و خیلی دعا کردم به الله سبحانه و تعالی تا این احساس حسادت و نفرت نسبت به خودم و آدم‌های جذاب‌تر دور و برم را از من بگیرد. و والله، جواب داد. بی‌نهایت شکرگزار الله سبحانه و تعالی هستم-اسلام تنها چیزی است که الان من را زنده نگه داشته. آن‌قدر به خودکشی نزدیک شدم به خاطر چیزی کوچک مثل ظاهرم، و متوجه نشدم که زندگی فراتر از این دنیاست. هنوز هم در پیدا کردن زیبایی در خودم یا حتی نشان دادن صورتم در جمع مشکل دارم، اما مثل قبل بد نیست. با ظاهرم کنار آمده‌ام و فهمیده‌ام که اشکالی ندارد "زشت" باشی. حتی اگر جامعه با تو بد رفتار کند، همیشه الله را داری-خالقت، روزی‌دهنده‌ات. تو برای الله کافی هستی و الله برای تو کافی است. حتی اگر حس کنی زشت‌ترین غول روی زمینی، حتی اگر تنها‌ترین دوران زندگی‌ات باشد، به الله رو کن، به الله بسپار. الله بهترین تدبیرکننده است. الله انجامش می‌دهد، الله خوشحالت می‌کند-به او فرصت بده. ببخشید بابت این پست طولانی و پراکنده و انگلیسی بد من، اما واقعاً شکرگزار دینم هستم. اگر مسلمان نبودم هیچ نبودم. اسلام من را نجات داد.