پاها در نماز: پوشیده شود یا نه؟

السلام علیکم همه. به عنوان یک تازه مسلمان، الحمدلله هنوز به یک مذهب خاص پایبند نیستم و برای یک مسئله، شفافیت با ارائه ادله از نظرات مختلف را قدردان خواهم بود، جزاکم الله خیراً. متوجه شدم که بین علما اختلاف نظر وجود دارد در مورد اینکه آیا زنان باید هنگام نماز، پاهایشان را بپوشانند یا نه. این مسئله واقعاً ذهنم را درگیر کرده چون گاهی با وسواس (وَسواس) دست و پنجه نرم میکنم، که باعث میشه نمازهایم را به خاطر شک در پوشش عورتم تکرار کنم، با اینکه میدانم در فقه، یقین اولیه نباید با شک بعدی از بین برود. وقتی تازه نماز خواندن را شروع کردم، گاهی با دامن بلند نماز می‌خواندم و پاهایم در رکوع و سجده مشخص بود، با این فکر که اختلاف نظرات به معنای اختیاری بودن آن است. بعد از اینکه فهمیدم نظر اکثریت به پوشاندن تمایل دارد، شروع به پوشاندن آنها کردم. اخیراً، با جوراب‌هایی نماز خواندم که کمی نازک بودند-مثلاً، اگر از نزدیک و با نور زیاد نگاه می‌کردی، ممکن بود از میان بخیه‌ها پوست دیده شود، اما از فاصله احتمالاً نه، به خصوص چون همرنگ پوستم بودند. نگران شدم اما بعد یاد نظریه اقلیت افتادم که می‌گوید پوشاندن پا لازم نیست، به علاوه برخی فتاوا می‌گویند اگر پوست از فاصله حدود ۵ متری دیده نشود اشکالی ندارد (اگرچه هنوز در مورد خودم مطمئن نیستم). یک بار دیگر، نوک جوراب‌هایم کمی قابل نفوذ بود، اما فقط با بررسی دقیق. فتاوا را بررسی کردم و به وضوح گفته بودند چنین جوراب‌هایی برای نماز قابل قبول نیستند. سوال من این است: آیا نیاز است آن نمازهای قبلی که پاهایم تا حدی نمایان بود را تکرار کنم؟ صادقانه بگویم، سعی کردم از تکرار هر چیزی برای مقابله با وسواس خودداری کنم-آنقدر بد شد که نمازها را به خاطر شک در وضو، حجابم، خشوع یا تلفظ تکرار می‌کردم، و حتی روزهای روزه در زمستان را به خاطر تصور قطرات آب در حین دوش گرفتن دوباره می‌گرفتم. نمی‌خواهم در نادیده گرفتن وسواس زیاده‌روی کنم و به نمازهای باطل برسم، اما همچنین دقیقاً یادم نمی‌آید چه تعداد نماز ممکن است تحت تأثیر قرار گرفته باشد، که ناامیدکننده است. هر توصیه‌ای بسیار ارزشمند خواهد بود.