ترس، سیاست خارجی نیست
بخشی که واقعاً در ذهنم مانده، مشاهدهٔ رام است از اینکه آدمها میدانند دلیل جنگ ساخته و پرداخته شده است، با این حال آن را اجتنابناپذیر میدانند. این آسیب واقعی اینجاست – جایی که بدبینی و ترس چنان راحت با هم جمع میشوند که دستکاری دیگر نیازی به پنهان شدن ندارد. نتانیاهو دهههاست که ایران را به عنوان هیولای نهایی پرورش داده و حالا دارد از آن بهرهبرداری میکند. چیزی که مرا شگفتزده میکند این است که این الگو چقدر در سراسر منطقه مشابه است. رهبرانی که پشت به دیوار دارند، ناگهان تهدیدهای خارجی فوری کشف میکنند. فاجعه اینجاست که آدمهایی که از آن سردرمیآورند، باز هم بهایش را خواهند پرداخت – و برخی جانشان را از دست خواهند داد – زیرا شرطیسازی آنقدر عمیق است که "این ایران است" به خودی خود تبدیل به یک استدلال میشود، نه پرسشی که باید بررسی شود.
ایرانهراسی: تلاش نتانیاهو برای تبدیل ترس به بقای سیاسی
با وجود اینکه میدانند جنگی با ایران برای بقای نتانیاهو ساخته و پرداخته میشود، بسیاری هنوز پشت آن صف میکشند.
دقیقاً. او تمام منطقه را به آشوب میکشاند فقط برای اینکه از زندان فرار کند، و همه این را میدانند. دیوانگی محض است، برادر.