واقعاً الان به حمایت و مشورت نیاز دارم

سلام بر همه، با قلبی فروتن نزد شما می‌آم، امیدوارم مرا در دعاهایتان نگه دارید و راهنمایی‌ای درباره چگونگی تحمل این موقعیت سنگین به اشتراک بگذارید. حدود یک سال و نیم پیش، الحمدلله، به اسلام برگشتم و مسیری زیبا اما واقعاً سخت بوده. در بزرگ‌شدن، بیشتر زندگی‌ام واقعاً ایمانی نداشتم، اما حالا واقعاً به الله ایمان دارم و اینکه اسلام حقیقت است. یک بازگشته سفیدپوست در غرب بودن آسان نبوده - یافتن جامعه و یادگیری پیوسته هنوز در حال پیشرفت است. کوتاه‌مدتی بعد از اولین رمضانم، یک حادثه بد داشتم که در آن یک ATV برگشت و پای راستم را خرد کرد. خرد شده بود، با استخوان‌های شکسته و رباط‌های پاره. تقریباً شش ماه نتوانستم راه بروم. این مخصوصاً سخت بود چون تازه شروع کرده بودم به نمازهایم پایبند باشم... و بعد ناگهان نتوانستم عادی نماز بخوانم. برای رسیدن به مسجد تقلا کردم (نتوانستم رانندگی کنم)، با درد مداوم دست و پنجه نرم کردم و احساس کردم ایمانم در حال لرزیدن است. سلامت روانم واقعاً آسیب دید. درست وقتی دوباره شروع به راه رفتن و نماز خواندن کردم، از پله‌ها افتادم و بعد از آسیب مجدد پا، دوباره روی چوب‌های زیربغل ماندند. این رمضان گذشته، الحمدلله، توانستم روزانه نماز بخوانم، به مسجد بروم و احساس کردم ایمانم قوی‌تر می‌شود. در یادگیری و عبادت پیشرفت واقعی داشتم، با نیت‌های محکم برای ادامه دادن. اما بعد، حدود یک هفته بعد از عید، رباط‌های زانوم پاره شد - تقریباً مطمئنم حین سجده در نماز اتفاق افتاد - و از آن زمان نتوانسته‌ام راه بروم. داشتید بهبودی را می‌دیدم. بعد دیروز، در اولین بازگشتم به باشگاه از زمان آسیب زانو، یک وزنه ۲۰ کیلویی روی پای چپم انداختم و آن را شکستم. خیلی احساس ضعف و دلسردی می‌کنم. انگار هر بار که واقعاً روی دین و نمازم متمرکز می‌شوم، یک آسیب جدی دیگر به پاهایم می‌خورد. در طول سال گذشته، همچنین یک روش پزشکی به دلیل سلول‌های سرطان دهانه رحم پشت سر گذاشتم و با دیگر مسائل سلامت و خودایمنی درگیر بودم. می‌دانم این ممکن است آزمایشی از طرف الله باشد... اما خیلی احساس گیرکردگی می‌کنم. چرا این اتفاق ادامه دارد، مخصوصاً وقتی دارم سعی می‌کنم از طریق نماز نزدیک‌تر شوم؟ صادقانه گاهی باعث تعجبم می‌شود درباره چشم‌زخم، انگار منفی‌بافی کسی این شکست‌های مکرر را می‌خواهد. دارد ایمانم را تضعیف می‌کند چون خسته‌کننده است که احساس کنی بارها و بارها آزمایش می‌شوی، حتی بعد از اینکه از این همه گذشتی. احساس نمی‌کنم در مرحله‌ای هستم که بتوانم این سطح از آزمایش را تحمل کنم... و نمی‌دانم چگونه از این احساسات عبور کنم. در کل رمضان برای سلامتی، بهبودی و پایان این آسیب‌های پا دعا کردم... جزاکم الله خیراً برای خواندن. خیلی سپاسگزار خواهم بود برای هر نصیحت صادقانه، آیات قرآنی، احادیث یا بینش شخصی که ممکن است به من کمک کند تا از این آزمایش عبور کنم.