آیا باورهای شخصی من با آموزه‌های اسلام سازگار است؟

سلام علیکم. می‌خواستم درباره باورهای شخصی‌ام بپرسم و اینکه آیا با اسلام همخوانی دارند یا نه. الان پیرو هیچ دینی نیستم. پدرم کاتولیک است ولی اهل عمل نیست، و مادرم ترکیبی از سنت‌های عامیانه کره‌ای و بعضی ایده‌های بودایی دارد. پس دین در دوران کودکی‌ام نقش پررنگی نداشت. چند باری بچه بودم به کلیسا رفتم ولی زود علاقه‌ام را از دست دادم. سال‌ها به دین فکر نکردم. اما چند سال اخیر، بعد از سختی‌هایی که کشیدم، به خدا ایمان آورده‌ام. حس می‌کنم وقتی در شرایط سخت صادقانه دعا می‌کنم، کمک می‌گیرم. یک بار در ایستگاه قطار مسمومیت غذایی شدید گرفتم. با التماس دعا کردم و مرد کنارم دکتر از آب درآمد و کمکم کرد. شاید بعضی بگویند تصادف بود، ولی من نسبت به خدا حس قدردانی عمیق و هیبت دارم. حالا دعا می‌کنم نه فقط وقتی چیزی لازم دارم، بلکه برای شکرگزاری از خدا. همچنین سعی می‌کنم با دیگران مهربان باشم و حس می‌کنم نعمت‌ها را باید تقسیم کرد. این موضوع مسیر شغلی و انتخاب‌های زندگی‌ام را شکل داده. بعد با همسرم آشنا شدم که مسلمانی معتقد است. آشنایی با او تصورات غلط من درباره اسلام را تغییر داد. الان قرآن می‌خوانم و یاد می‌گیرم. خیلی از باورهایم شبیه به نظر می‌رسند: خدای یگانه، دعا، شکرگزاری، مهربانی. اما شاید تفاوت‌هایی باشد که نمی‌فهمم. پس می‌پرسم: آیا باورهای من با اسلام سازگار است؟ تعارضی وجود دارد؟ بعد باید چه چیزی را مطالعه کنم؟ ادعا نمی‌کنم مسلمانم، فقط با ذهن باز دارم یاد می‌گیرم. جزاکم الله خیرا.