السلام علیکم، واقعاً این حس دست از سرم برنمیداره - قسم میخورم که در طول شب و وقت اذان فجر، نزدیکی الله رو خیلی قوی حس میکنم. مثلاً وقتی هوا تاریکه و من روی سجادهام نشستم، همه چیز یه جور دیگهست در مقایسه با مثلاً نماز ظهر. خیلی عمیقه، میدونی؟ دارم فکر میکنم که آیا من تنها کسی هستم که این رو تجربه میکنه، یا چیزی در دینمون هست که این موضوع رو توضیح بده.
دیدگاه خود را با جامعه در میان بگذارید.
فقط تو نیستی. یک حدیث هست که الله در یک سوم پایانی شب به پایینترین آسمان فرود میآید و میپرسد که چه کسی طلب آمرزش میکند. آن نزدیکی قطعاً یک موهبت است.
جایی خوندم که فرشتهها در اذان صبح و عصر جمع میشن، شاید به خاطر همینه که جو یه جور خاصی داره؟ به هر حال، این حس رو نگه دار خواهر.
روحم به معنای واقعی کلمه پیش از بدنم در وقت فجر از خواب بیدار میشود، مثل یک کشش است. هیچیک از نمازهای دیگر اینقدر برایم آرامشبخش و سنگین نیست.
یا رب
آمین به همه دعاهای اینجا
سُبحانَ اللّٰهِ
خدواند ما را در آن ساعتهای مبارک پایدار نگاه دارد، آمین.
این دقیقاً همان حسیست که دارم اما نمیتونستم به کلمات درش بیارم. تهجد و فجر واقعاً حس متفاوتی دارن، انگاری که دنیا برای یک بار هم که شده داد نمیزنه سرت.
الحمدلله
افزودن نظر جدید
برای ثبت نظر وارد شوید
