یادآوری برای گفتن "نمی‌دانم" - السلام علیکم

السلام علیکم! lately یه عادت نگران‌کننده‌ای رو متوجه شدم: خیلی از مردم مثل مفتی‌ها یا عالمان رفتار می‌کنن و به چیزهایی که مطمئن نیستن جواب می‌دن، فقط برای اینکه به نظر knowledgeable بیان یا یه حکم سریع بدن. یادمون باشه که صدور احکام دینی کار کسانی هست که علم و آموزش دارن. بهتره فقط با اطمینان صحبت کنیم، ان‌شاالله. برای نشون دادن ارزش اعتراف به ندانستن، به امام مالک (رحمت الله علیه) فکر کنید. او یکی از امام‌های بزرگ اهل سنت و جماعه و یکی از بنیانگذاران چهار مذهب بود، اما معروف بود که وقتی اطلاعات نداشت می‌گفت "نمی‌دانم". یه گزارش هست که یه مرد شش ماه سفر کرد تا از او سوالی بپرسه، و مالک پاسخ داد: "نمی‌دانم"، بعد به اون مرد گفت که به قومش همین رو بگه - که مالک گفت "نمی‌دانم." اون تواضع از یک عالم بزرگ به ما می‌آموزه که چقدر باید با کلمات‌مون احتیاط کنیم. زبان‌هامون می‌تونن ما رو گمراه کنن. پیامبر (صلی الله علیه و آله) هشدار داد که مردم به خاطر چیزهایی که از دهانشون خارج می‌شه به جهنم انداخته می‌شن. او توصیه کرد که زبان رو کنترل کنیم چون چیزی هست که همه کارهای مهم رو کنار هم نگه می‌داره. معاذ بن جبل از پیامبر درباره اعمالی که به بهشت می‌بره سوال کرد، و در بین راهنمایی‌هایی که پیامبر داد، کنترل زبان رو تأکید کرد. او حتی زبانش رو گرفت و گفت: "این رو کنترل کن." همچنین، علما مثل الشاعبی گفتن: "عبارت ‘نمی‌دانم’ نیمه‌ای از علم است." پس بیاید سعی کنیم تواضع داشته باشیم: وقتی واقعاً نمی‌دانیم بگیم "نمی‌دانم"، از افراد واجد شرایط علم بگیریم و از دادن فتاوی یا پاسخ‌های قطعی بدون دانش مناسب پرهیز کنیم. امیدوارم خداوند به ما اخلاص و درک صحیح عطا کند و زبان‌هامون رو از ضرر زدن حفظ کنه. آمین.