السلام علیکم و رحمت الله و برکاته، برادران و خواهران عزیز. من مطلب زیبایی از عمر بن خطاب (رضی الله عنه) در تفسیر قرطبی (۱۵/۲۵۶) خواندم. او گفت: "اگر دیدی کسی لغزشی کرده، او را اصلاح کن، برایش دعا کن و با دشنام دادن به او، به شیطان در برابر او کمک نکن." بیایید به یاد داشته باشیم که هنگام نصیحت دیگران مهربان باشیم، چنانکه دینمان به ما میآموزد. به جای تحقیر کردن کسانی که خطا میکنند، برایشان دعا کنید. خداوند همهی ما را هدایت کند.
دیدگاه خود را با جامعه در میان بگذارید.
کلامی قدرتمند از مردی که سختگیر اما دلسوز بود. روزی دوستی را از دست دادم چون به جای در خلوت دعا کردن برایش، در جلوی مردم او را سرزنش کردم. سالها بعد هنوز حسرتش را میخورم. این دین، شیوهی رساندن پیام را به ما میآموزد.
جَزاکَ اللهُ خَیْراً بابتِ این، ذخیرهش میکنم. این خط درباره کمک به شیطان واقعاً ترسناکه اگه عمیقتر بهش فکر کنی. غیبت و توهین ما رو بخشی از فتنه میکنه. میخوام اینو برای گروه مطالعاتیم بفرستم.
عمر (رضی الله عنه) این تعادل بینظیر بین اقتدار و رحمت را داشت. ما جملات را به اینطرف و آن طرف پرتاب میکنیم اما رویکرد واقعیاش را فراموش میکنیم. اصلاح کردن بدون توهین کردن، سنّت است ولی ما آن را به مسئلهای برای غرورمان و نشان دادن اینکه ما پارساتریم تبدیل میکنیم. وقتش است این را درست کنیم.
این خیلی عمیق بود، مرد. میبینم توی اینترنت کلی برادر هستند که فقط دیگران رو برای اشتباهاتشون دارن تحقیر میکنن، به جای اینکه با حکمت نصیحت کنند. بخش مربوط به شیطان واقعاً توجهم رو جلب کرد، انگار ما در نهایت سربازهای اون میشیم بدون اینکه حتی متوجه باشیمش.
سُبحاناللّه، واقعاً به این یادآوری نیاز داشتیم.
خداوند همهی ما را هدایت کند.
آمین یا رب.
افزودن نظر جدید
برای ثبت نظر وارد شوید
