یادآوری درباره قلب و نیاز به محافظت از آن

السلام علیکم و رحمت الله و برکاته. اول از همه، تمام ستایش‌ها از آن خدای سبحان و تعالی است به خاطر حکمت و علمش و سلام و برکات بر نبی ما محمد صلی الله علیه و آله و سلم. برادران و خواهران، دل‌های ما ثابت سیاه یا سفید نیستند - همواره در حال تغییرند، درست مثل ایمان ما که ممکنه کم و زیاد بشه. خداوند سبحان و تعالی به ما در سوره نساء می‌فرماید که "انسان ضعیف خلق شده است" (و خُلِقَ الْإِنسانُ ضَعِيفًا). دل یک عضو حیاتی است؛ تمام بدن رو تغذیه می‌کنه و حتی روی فکر و درک ما تأثیر می‌گذاره. پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم درباره این تکه گوشت کوچیک در بدن هشدار داده: اگر سالم باشد، تمام بدن سالم است؛ اگر فاسد باشد، تمام بدن فاسد است. گاهی دل بیمار می‌شه و ما رو از رحمت خدا دور می‌کنه - شاید احساس کنیم همه چیز اطراف‌مون نرماله، اما دل‌مون دیگه به گرما، آرامش و هدایت‌هایی که از جانب خدا میاد پاسخ نمی‌ده. این نشون می‌ده که چی رو به دل‌هامون راه می‌دیم مهمه. یا با آرامش، تسلیم و رضایت واقعی پرش می‌کنیم، یا با استرس، شک و لذت‌های زودگذر. زندگی می‌تونه مثل این باشه که داریم خفه می‌شیم، مثل اینکه چیزی درسته اما ما هنوز ادامه می‌دیم و زندگی می‌گذره. آیا واقعا وقتی دنبال خواسته‌هایی هستیم که دل‌مونو خسته می‌کنه و فقط شادی زودگذر میاره، به طور کامل زندگی می‌کنیم؟ از خودت بپرس: آیا این خوشبختی واقعی هست، یا نزدیک‌ترین زمان به خوشبختی واقعی زمانی بود که به خداوند سبحان و تعالی نزدیک بودی؟ این را می‌گم چون به شما اهمیت می‌دم، به خاطر خدا. از کودکی میل داریم دل‌هامون رو جایی بگذاریم که احساس امنیت و خوشحالی کنیم، اما گاهی این یک توهمه. ما دنیا رو به یک بهشت کاذب تبدیل کردیم و از مسیر واقعی که به پروردگار می‌رسه دور شدیم - مسیری که شامل آزمایش‌ها و مبارزات می‌شه، اما ما رو به خدا نزدیک می‌کنه و پاداش جاودان میاره. آزمایش‌ها موقت هستند؛ ما رو آزمایش و تصفیه می‌کنند، و به سمت خدا برمی‌گردانند، ایمان‌مون رو تقویت می‌کنند و سختی‌ها رو به چیزی زیبا تبدیل می‌کنند. با دنیا تغییر نکنید - به خاطر خدا تغییر کنید. همه چیز در این زندگی تغییر می‌کنه، از جمله دل‌ها و شرایط‌مون. به همین دلایل، مبارزات موقت هستند - ما را شکل می‌دهند، می‌شکنند و دوباره ما رو به چیزی بهتر می‌سازند اگر به خدا رجوع کنیم. به یاد داشته باشید که خداوند، در رحمتش، به ما توانایی انتخاب اینکه دل‌هامون رو کجا بگذاریم داده. دنیا پر از برکت‌ها از جانب اوست، اما سوءاستفاده یا بی‌توجهی ما به اون برکت‌ها می‌تونه ما رو به دوری از رحمت خدا بکشونه که هرگز ارضا نمی‌سازه. اگر احساس گمشدگی می‌کنیم، تقصیر دنیا یا خدا نیست؛ معمولاً بی‌توجهی خودمون به نگهداری از دل‌مونه. بعضی‌ها ممکنه دنیا رو مقصر بدونن، اما مشکل واقعی اینه که اجازه می‌دیم دل به چیزهایی وابسته بشه که ما رو از رحمت خدا دور می‌کنه. اما امید هست: هیچ وقت برای پر کردن دل‌هامون با یادآوری‌ها و محبت خدا دیر نیست - او بخشنده‌ترین است و هیچ مقدار گناهی فراتر از بخشش او نیست اگر با صداقت برگردیم. پیامبران به ما رحمت و healing دل با نیت‌های خوب و یادآوری‌ها رو یاد دادند. بذارید این راه ما باشه: رهبری با خدا، نه با طمع یا خواسته‌های زودگذر. خداوند دل‌های ما را حفظ کند، ایمان‌مان را افزایش دهد و ما را به آنچه که او را خشنود می‌کند هدایت کند. آمین.