برایم قه‌وتوو خاوه‌ره‌که‌ی من به ئازاری خوپه‌وشتن ده‌ژیا، فڕێی ده‌رده‌وه و ده‌ترسم له ونکردنی
سڵاو بۆ هه‌موو هاوڕێیه‌کانم. ده‌رمه‌وێت ئازار و داخم بۆ باس بکه‌م چونکه بڕوا بکه‌ن هیچ ڕێگه‌یه‌ک نازانم و پێویستم به دڵنیشانیه‌تان هه‌یه، به تایبه‌ت له لایه‌ن ئه‌وانه‌ی که ئه‌م بابه‌ته له ڕوانگه‌ی ئیسلامیوه ده‌بینن. من له ڕۆژهه‌ڵاتی ناوه‌نده لای دایک و باوک و خوشک و برای گه‌وره‌کهم ده‌ژیم. تا پێش چەند ڕۆژێک، هه‌موومان له یه‌ک ماڵدا ژیا. چه‌ند ساڵێک پێش ئه‌م ڕۆژانه، دایک و باوکم زانییان که برای گه‌ورهم ته‌مه‌که‌ی ده‌کێشێت. هه‌وڵیاندا بۆ ئه‌وه‌ی وازی لێ بهێنن، به‌ڵام هه‌وڵه‌کانیان وای لێکردن که زۆر زیاتر توڕه ببن. بۆی وتیم که ده‌چوویان و ڕازیانیان ده‌کرد، نه بۆ خۆشی، به‌ڵکو بۆ ئه‌وه‌ی هه‌ست به بۆنی جگه‌ره بکه‌ن. هه‌روه‌ها به‌نهێنی ده‌چوون ژووره‌که‌ی و ده‌گه‌ڕان بۆ شتای به‌دیارنه‌کراو. وا ده‌ره‌ست کرد که وەکو منداڵێکی بێ ئەقڵ سەیریان کردووە کە تێناگات چی ڕوودەدات. وا باوەڕم وایه ئه‌مه بوو به هۆی دروستبوونی ناخۆشی و قینە لە نێوانی و دایک و باوکمان. ڕاستیەکەی، دایک و باوکم بێکموکۆڵییان نیه. خۆیان کێشه‌ی خۆیان هه‌یه و لە منداڵیماندا هەڵەشيان کردووە. بۆ من، من ئه‌و شتانه‌م لەبیر چووه و لێیان خۆش بووم، به‌ڵام به‌وێنەی من برای گه‌وره‌کهم زۆر زیاتر گرنگی پێ ده‌دات و تێیدا گیرۆده‌یه. جارێک بۆی وتیم هه‌موو هه‌ڵه و نادروستییەکی کەس لەبیر ناکات و هیچ کاتێک لەبیری هه‌ڵه ناکات. هه‌روه‌ها شاره‌زایی کردم که ماددە خواردنەکە یارمه‌تی ده‌دات بۆ بێدەنگ کردنی مێشکی. کاتێک پرسیارم لێکرد مانای چیە، وتی ئەگەر بێئەو ماددانە لەوانەیە شتێکی زۆر جدی ئەنجام بدات. داواى نموونەم لێکرد، به‌ڵام نایه‌مه‌وه، بۆیه هێشتا نازانم چيى مێشكى بووه یان چى دەیهۆيێته‌وه. ئه‌و گفتوگۆیه له مێشکمدا مه‌یوه چونکه وای لێکردم تێبگه‌م ئه‌وه‌ی لەناوەوە بڕۆشێت هه‌رگیز نایگه‌یه‌نێته ده‌ره‌وه. نازانم بڕوا بۆ ماوەیەکی زۆر بۆ هەڵهاتن له بیرکردنه‌وه‌یەکانی هەیە، یان زیاتری هەیە، یان به‌چه‌ند قینیەکه‌ی پەیوەندی بە ڕابوردووەکانیەوە هەیە. ته‌نها ده‌زانم کە کینەیەکی زۆری هەیە، و دەترسم چی ڕوودەدات ئەگەر بارودۆخ بەرەو خراپی بچێت. بەداخەوە، بەدرێژایی ساڵەکان، خراپتر بوو. به جگه‌ره دەستی پێکرد و دواتر گه‌یشته شوێنێکی خراپتر. دایک و باوکم چه‌ند جار ماددە خواردنەکانیان له ژووره‌که‌یدا دۆزییه‌وه. دایکم زۆر دڵەڕاوکێی هه‌بوو و به‌رده‌وام ده‌چووی ژووره‌که‌ی ده‌گه‌ڕا چونکه زۆر ده‌ترسا لەوەی کە لەخۆی هەڵیگرتبێت. دایک و باوکم هه‌وڵیاندا یارمه‌تی بدەن. بریانیان بۆ نزیکەی هه‌موو پزیشکه‌کان، و بۆ ماوەیەک دەرمانی خوارد. به‌ڵام دواتر وازی لێ هێنابوو بەهۆی کارلێکە ناخۆشەکانی کە هەموومان بینیمان. دایک و باوکم داوايان لێکرد کە بڵێ بە پزیشکەکەی بۆ ئەوەی چارەسەرێک بدۆزنەوە، به‌ڵام به‌رده‌وام بوو لەسەر ئەوەی کە پێویستی بە دەرمان نییە و ڕەتیکردەوە هیچ پزیشکێکی تر ببینێت. هەروەها ڕەتیدەکاتەوە بچێت بۆ هیچ شوێنێکی چارەسەری خواردنەوەی ماددە.