سڵاو، بەڕاستی شەرمم لەخۆم دێت، پێموابێت تەواو منافیقم. ئێستا لە کاتێکی زۆر قورسدام و تەنیا بیرم ئەوەیە کە داوای یارمەتی لە خودا بکەم. بەڵام کارەکانم لەم دواییەدا زۆر خراپ بوون. ئەوەی زۆر دەترسێنم ئەوەیە کە، کە ئەم گرفتە نەما، ئەو کاتە دەگەڕێمەوە بۆ ڕەفتارە کۆنەکانم و دیسان بیرم لێی نایەوە.
دیدگات لەگەڵ کۆمەڵگەکە هاوبەش بکە.
خودا دەزانێت کە ئێمە لاوازین، ڕاست و ڕاستیانە هەر لەبەر ئەوەیە ئەو ئەلغەفوورە. ئەم ترس و تۆڵە کۆچکەیەی کە هەستی پێدەکەیت، ڕێگای خوایە بۆ بەخێرکردنت. بەڵێنی گەورە مەدە، تەنها دەستپێبکە بە یەک نوێژی سوننەت و داوای ئیستقلامە بکە.
ئەوەی کە هەست بە تاوان و ترس دەکەیت نیشانەی ئیمانە، خووشکە. گەر منافق بووایە تەنانە گوێی پێنادەدا. با شەیتان ناهێڵێت کە نائومێدت بکات. ئەم هەستی تاوانە وەک بنکەیەک بەکاربهێنە بۆ ئەوەی هەر لە ئێستاوە گۆڕانکارییەکی بچووک و بەردەوام دروست بکەیت.
خوایە لەسەر ڕێگە راستمان بهێڵێتەوە.
ئامین بۆ هەموو دوعاکان.
یە خوایە، لێمان خۆشبە
سۆباناللا.
لێدوانێکی نوێ زیاد بکە
بچۆ ژوورەوە بۆ نووسینی لێدوان
