ههست بهتهواوهتی بێپشیم دهکهم لهناو ئیمانم
سڵاو، خۆم بۆ هیچ شوێنهک دانانێم کهنزیك بێت لهو موسوڵمانهی کهدهبێت بم. من ههمیشهکهسێک بووم کهههست بهقوڵی دهکات و زۆر گرنگی بهخهڵکی تر دهدات، ههرچهندهزۆر جار ههڵه دهکهم. ساڵهکانی ڕابردوو، بڕوا بکهن، لهههندێك ڕووهوه سەرسوڕهێنهر بوون، بەڵام کاتێکی زۆرم بهدڵتەنگی و خەمۆکی بەسەر برد. ههرگهی ژیان قورستر بووه، خۆم دهبینم لهو ڕۆگه کۆنانههوهدهمێنم، ههرچهندهقورسن، چونکه ئێستا ههموو شتێك قورستر دهبێت. من ههرگیز بهڕاستی ڕووم نهکردهوه بۆ خودا لهناو ههموو ئهمانهدا. گهیشته ئهو خاڵهی کهقورسترین ماوهی من، کهچهند مانگێک بەر لە ئێستا بوو، بهتهواوهتی لهژێر سێبهری ئهوهدا ههیه کهئێستا تووشی دهبم. من باوهشم بهوهیه کهخراپترین شت دهبینم لهههموو شتێکدا. گهورهترین ترسەکانم ئهوهیه کهدایک و باوکم بێناووبانگ بکهم و ئهو کهسانهم لهدهست بدەم کهخۆشم دهوێتن. بهردهوام بومهکه نزیکتر ببمهوه لهخودا، بەڵام من تهنها... نهمهکرد. چهند مانگێک بەر لە ئێستا، دوعایهکی تایبهتم لهناوهخۆدا کرد، داوای گۆڕانکاری لهخۆمم کرد. پاشان، لهناکهخۆدا، ههست دهکهم وهك ههموو شتێك لهژیانمدا دهستی بهڕووخان کردوه. من ناچمە ناو وردەکاریەکانەوە، بەڵام درکیان کردووە کە گەورەترین ترسەکانم زۆر ڕەنگە بێتە ڕاستی. من لهو بارهیهدام کهههست دهکهم هیچ شتێك ناتوانێت ئهمه بگۆڕێت؛ من تهنها دهبێت ئهم ئێشهی بهردهوام و قورسی بهرین قبوڵ بکهم. خۆم دهبینم بهردهوام بیر لهکۆتایی هێنانی ژیانم دهکهمهوه. دایک و باوکم و خوشک و برایان هیچ بیرۆکهیهکیان نیه دهربارهی زۆربەی ئهو گیروگرفتانهم - ئهوان زۆر خۆشهویستن، و ههست دهکهم وهك بێئهنقەس ئهو خۆشهویستییهم لهدۆخیاندا ههڵێناوه. بۆ من، وا دهردهکهوێت کهنوێژ تهنها ئهوه دهگۆڕێت کهچۆن شت دهبینم، نهوێنهی بارودۆخه ڕاستهقینهکه. من بهردهوام گریانم، دهپرسیت 'یا الله، بۆچی؟' ههست بهگیرخواردن دهکهم - بۆ ماوهیهک باش، پاشان بهتهواوهتی ڕووخاو. نهک تاک کهسێك لهخێزانەکەم تێی دهگات من بۆچی تووشی ئهمه بووم. تهنها پێویستم بهههندێك ئامۆژگاری، ههندێك ڕێنمایی، ههندێك نیشانهیهک لهگهورهیی و میهرهبانی خوای. ههر شتێك کهبیگرم و پهیبهندی پێ بکهم.