بە پەرۆشییەوە بۆ دۆزینەوەی ڕێگایەک بۆ پێشەوە

سڵاو بە هەمووان. من ئەندازیارم، تازە لە زانکۆیەکی تایبەت دەرچووم و هەندێک شت لە ژیانمدا وا دەکەن هەست بە گیرخواردن و بێچارەیی بکەم. کاتێک زانکۆم دەست پێکرد، لە گوندەکەمەوە ڕۆیشتم بۆ شار-ژینگەیەکی تەواو نوێ، ڕووخساری نوێ، و تەنیا دەمویست لەگەڵ هەمووان بگونجێم و پەیوەندی باشم هەبێت. بەڵام بە درێژایی ساڵەکان، زانیم کە ئەمە ئەوەندە ئاسان نییە. هەرچۆنێک بێت، هەمیشە کەسێک بەهۆی شتێکەوە کە کردوومە توڕە دەبوو. بێ ئەوەی هەستی پێبکەم، تووشی خوازیاری پەسەندکردنی خەڵک بووم. بۆ ئەوەی شتەکان لەگەڵ هەمووان بە ئارامی بمێنێتەوە، دەستم کرد بە ڕەفتارکردنی وەک ئەوان، تێکەڵ بووم، و پێش ئەوەی بزانم، قوڵ بوومەوە ناو غەیبەت. بە شێوەیەکی بچووک دەستی پێکرد، بەڵام گەشەی کرد بۆ شتێکی ناخۆش-واتە، تەنانەت دەستم کرد بە دروستکردنی چیرۆک لەبارەی خەڵکەوە. سەرەتا هەست بە تاوان دەکردم، بەڵام بەم زووانە ئەو تاوانە تەواو نەما. ئەو کاتە بوو کە تێبینی ئەوەم کرد هەموو ڕەحمەت و بەرەکەتەکانی ژیانم وشک بوون. کۆتایی زانکۆ زۆر سەخت بوو. خراپە باسی کەسێکم دەکرد بۆ ئەوەی لەگەڵ کەسێکی تر نزیک بمێنمەوە، و لە کۆتاییدا هەمووان تێگەیشتن. زۆر بە شێوەیەکی ناخۆش شەرمەزار کراوم. ڕاستییەکەی، گلەیی لێ ناکەم-من خراپەم کرد، و دەزانم خوا ڕێگە دەدات ڕووبەڕووی دەرئەنجامەکانی ببمەوە. لە ڕۆژە کۆتاییەکانمدا، کەس نەیدەویست لە نزیکم بمێنێتەوە یان تەنانەت قسەم لەگەڵ بکات، و ئەم تەنیاییە پەنجەپێوەنەم هەڵگرت. چەند پرسیارێکم هەیە کە پێویستم بە یارمەتییە لەگەڵیاندا: 1) دەزانم فەرموودەکان لەبارەی غەیبەت و جیدییەتی ئەو چەندە. من خراپە باسی زۆر کەسم کردووە، هەندێکیان ناویشم لەبیر نییە. لەگەڵ هەندێکیان شتەکان ئەوەندە تێکچوون کە ناتوانم داوای لێخۆشبوون بکەم، و دەترسم ئەگەر هەوڵ بدەم پەیوەندی بکەم، تەنیا گاڵتەم پێبکەن. چی دەتوانم بکەم تا خوا لە ڕۆژی قیامەتدا لێم خۆش بێت بۆ ئەمە؟ 2) هەست دەکەم هەموو ڕەحمەت و بەرەکەتەکان لە ژیانمدا نەماون. هیچ ئامانجێکی ڕاستەقینەم نییە، نوێژم وەستاندووە بێ ئەوەی تەنانەت هەست بە خراپە بکەم، نامەوێت قورئان بخوێنمەوە، و ناتوانم تەرکیز بکەمە سەر هیچ شتێک، تەنانەت خوێندنم. چۆن خۆم چاک بکەمەوە؟ لە ناخەوە بەڕاستی دەمەوێت کەسێکی باش بم، و بەبێ ئەم تاوان و پەشیمانییە قورسە بەردەوام بم.