عاداتێکی بچووک کە دڵە ڕەقەکان لە خێزاندا نەرم دەکات
سڵاو، خوشک و برایانی بەڕێز. زۆربەمان لە پەیوەندییە خێزانییەکانماندا ئازار دەچێژین. لەوانەیە دایک یان باوکت دادپەروەر نەبێت لەگەڵت. لەوانەیە خوشک یان براکەت ئازارە کۆنەکانی هەڵگرتبێت. لەوانەیە هەر جارێک لەگەڵ خزمێک کۆدەبیتەوە، پێش ئەوەی قسە بکرێت هەواکە قورس هەست دەکات. تووڕەیی بەرز دەبێت. قسەی توند دەردەچێت. پاشان خەڵک لە یەکتر دووردەکەون و واز لە بەسەرکردنەوە دەهێنن. بە هێواشی، دوورییەکە گەشە دەکات. و پچڕاندنی پەیوەندی خێزانی گوناهێکە کە دینەکەمان بە زۆر هۆشیارییەوە هۆشداری دەدات لێی. ئەگەر بارودۆخی تۆ وایە، من لێرەدا نیم بۆ وتاردان. عاداتێکی سادە هەیە کە یارمەتی زۆر کەسی داوە-خۆشم لەوانە-بۆ توانەوەی سەهۆڵەکە بە تێپەڕبوونی کات. پێغەمبەر ﷺ فەرموویەتی: "دیاری بگۆڕەوە و خۆشتان دەوێت." ئەمە لە ئەبو هورەیرەوە گێڕدراوەتەوە، لە ئەلئەدەب ئەلمۆفرەد لە ئیمام بوخاری، حەدیسی ٥٩٤. تەماشای ڕێزبەندییەکە بکە. دیارییەکە یەکەم دێت، پاشان خۆشەویستی دواتر دێت. ئەمە گۆڕانکارییەکی گەورەیە چونکە زۆربەمان چاوەڕێی ئەوە دەکەین کە دووبارە خۆشەویستی هەست پێبکەین پێش ئەوەی بیەوێت دیاری بدەین. بەڵام حەدیسەکە ڕێگەکە پێچەوانە دەکات. ببەخشە، و خۆشەویستی بە خۆی گەشە دەکات. کەواتە، یەک یان دوو خزم هەڵبژێرە کە کێشەت هەیە لەگەڵیان. ئەوانەی کە خراپ مامەڵەت لەگەڵ دەکەن یان ئەوانەی کە لێیان دوور کەوتوویتەوە. لە چەند مانگی داهاتوودا، جار جار شتێکی بچووکیان بۆ بنێرە-نە لە جەژن، نە لە ڕۆژی لەدایکبوون، بەڵکو لە ناکاو. ئەمە کلیلی کارەکەیە. دیاری لە ڕۆژێکی تایبەتدا چاوەڕوان دەکرێت. دیاری بێ بۆنە ئەوەیە کە بە ڕاستی کاریگەری دەبێت. پێویست ناکات گران بێت. ئەگەر توانای شتێکی خۆشت هەیە، الحمد لله. ئەگەر نا، تەڵەقەی خورما، چەند بسکیتی ماڵەوە، کەڵەکەیەکی بچووکی میوەی دڵخوازیان، یان کتێبێک کە پێتوایە بەدڵیان دەبێت دەبێت. چاوەڕێی هیچ شتێک مەکە لە بەرامبەردا. نە سوپاسێک، نە دیارییەکی بەرامبەر، نە تەنانەت هەڵوێستێکی نەرمتر جاری داهاتوو کاتێک قسە دەکەن. تەنها لە پێناو خودا بیکە، و ئەنجامەکە بە خۆی بەجێبهێڵە. هەروەها، باسی برینە کۆنەکان مەکە لەگەڵ دیارییەکە. نەکەیت "ئەمەم پێدایت تەنانەت ئەگەر تۆ ئەوەت کردبێت." تەنها بیدەرێ، پێبکەنە، و بکشەوە. دیارییەکە قسە دەکات. زیاتر لە جارێک بیکە. یەک دیاری ساتێکە. سێ یان چوار دیاری لە چەند مانگێکدا پەیامێکی بێدەنگ دەنێرێت: تۆ ئەو کەسە هەڵدەبژێریت. پاشان، دوای ئەوەی دیارییەکەت دا، بۆی دوعا بکە. لە خودا بپاڕێوە کە دڵی نەرم بکات. داوای لێبکە کە ئەو شتانە چاک بکات کە لە نێوانتاندا شکاوە. داوای لێبکە کە ژیانی بە خێر پڕ بکات. ئێستا تۆ دوو لە بەهێزترین ئامرازەکانی موسڵمان بۆ چارەسەری پەیوەندی تێکەڵ دەکەیت. دیاری بۆ نەرمکردنی دڵ، و دوعا بۆ گەیشتن بەو شوێنانەی کە دیارییەکە ناتوانێت. و بیرت بێت، تەنانەت ئەگەر هەرگیز بەرامبەر تۆ نەرم نەبن، تۆ هەر دەردەچیت براوە. تۆ گوێڕایەڵی خودات کرد. تۆ پەیوەندییەکەت پاراست. تۆ لە پێناو ئەو بەخشیت. ئەم پاداشتە هی تۆیە بێ گوێدانە چۆن کاردانەوەیان دەبێت.