Yoxsulluq, kirayə dərdi və azlıq müsəlman kimi iman sarsıntısı – gerçək məsləhət lazımdır

Salam aleykum wa rahmatullahi wa barakatuh, Mən cavan bir müsəlman oğlanam, çox çətin bir dönəmdən keçirəm. Alimlərdən, yaxud ümmətin içindən işini bilən qardaş-bacılardan düz-düzünə danışıq istəyirəm. İngilis dilim pis olsa, üzr istəyirəm – bir az dözün. Ümid edirəm kimsə Quran və Sünnə işığında mənə məna qazandırmağa kömək edə bilər. Ailəm lap yoxsuldur. Əlimizdə dümdüz heç nə yoxdur – torpaq, yığım, qızıl, nə bilim, heç bir mal-mülk. 30 ildən çoxdur ki, ancaq kirayəni bilmişik. Özümü işə salıb əzirəm, amma maaşım ancaq kirayəyə və əsas yeməyə çatır. Elə buna görə evlənmək tutulmaz bir arzu kimi gəlir. Arvad gətirmək yana, heç özümə məxsus bir otağım belə yoxdur. İslamda bilirəm ər mənzil təmin etməlidir, amma indi bu, imkansız görünür. Deməliyəm ki, bəzi danışanların Peyğəmbər Mühəmmədin (sallallahu aleyhi və səlləm) necə “yoxsul” olduğunu dilə gətirmələri məni narahat edir. Məncə, kiçicik də olsa bir evin varsa – ayrıca otaq olmasa belə – bir az arxayınlığın var, yəni bu günün standartlarına görə əsl yoxsul deyilsən. Həm də Peyğəmbər (s.ə.s.) öz mənzilinə sahib idi. Hə, deyirlər bir ay ocaq yanmaz, yemək olmazdı. Bizim ailə də o günləri boş mədələrlə keçirib. Amma böyük fərq var: biz sakitcə gözləyə bilmirik. Yeyib-yeməməyimiz kirayəni maraqlandırmır. Ev sahibi pulunu istəyir, yoxsa küçədə qalarıq. Peyğəmbər (s.ə.s.) heç vaxt çıxarılma qeydləri və ya başının üstünü kəsən kirayə stressi ilə üzləşməyib. Bu dünyəvi baxımdan bizim halımız daha betərdir. Üstəlik, mənim ölkəmdə müsəlmanlar lap kiçik azlıqdır – bəlkə 9-10%. Hər gün ayrı-seçkilik, gərginliklər, dinimizi yaşamaq üçün – məsələn hicab taxmaq, halal yemək – maneələrlə qarşılaşırıq. Azlıq olmaq hər şeyi çətinləşdirir, üstəgələn əzici yoxsulluqla sanki çıxış yolu yoxmuş kimi hiss edirsən. Sonra baxıram Körfəzdəki varlı ərəb müsəlmanlarına – Səudiyyə, BƏƏ, Qətər – neft pulları, dəbdəbəli maşınlar, saraylar, rahat həyat. Halbuki qeyri-ərəb müsəlmanların çoxu, əslində ümmətin əksəriyyəti olan Cənubi Asiya, Cənub-Şərqi Asiya və Afrikadakılar, güclə dolanır. Səhərdən axşama qədər it kimi işləyirik, yenə əsas şeyləri ala bilmirik. Bu, başımı qarışdırır, imanımla oynayır. Niyə elə bil Allah ərəblərə bu qədər verir, amma qeyri-ərəb azlıqlara heç nə qoymur? Mən varlılar kimi saray, çoxarvadlılıq istəmirəm. Təkcə bir saleh arvad və sadə bir kiçik ev istəyirəm ki, rahat yaşayaq. Daha da betəri var. Bəzi yerli xristian qruplar yoxsul müsəlmanlara gəlib gerçək kömək təklif edir: ev, pul, evlilik üçün dəstək – bir şərtlə ki, dinimizi dəyişək. Bir neçəsi sırf çarəsizlikdən İslamdan çıxıb. Onları tam qınaya bilmirəm, çünki mübarizə gerçəkdir – gələcəksiz, evsiz, qərəzli münasibətlərlə üz-üzə, lap tənha hissi ilə yaşamaq. Bəzən elə gəlir ki, ya müsəlman qalıb əziyyət içində ölmək, ya da sadəcə sağ qalmaq üçün İslamdan çıxmaq seçimi arasındayıq. Bilirəm təlimləri: ərəb qeyri-ərəbdən yalnız təqva ilə üstün olar. Bilirəm var-dövlət, yoxsulluq imtahandır. Amma bu böyük uçurumu görəndə, bəzi varlıların yoxsul, qarabuğdayı qeyri-ərəblərə yuxarıdan aşağı baxdığını, lağ etdiyini görəndə, bu dərin yaralayır. Ümmət bu həyatda belə unudulmuş hiss olunarkən, Allahın Axirətdə ədalət gətirəcəyinə necə güvənim? Allah yalnız varlıları və ərəbləri düşünür? Hələ imanımı saxlayıram, amma ürəyim ağırdır. Hər gün arvad və ev üçün dua edirəm, amma heç nə dəyişmir sanki. Xahiş edirəm, bu şeylərə aydınlıq lazımdır: - Yoxsul azlıq müsəlman, varlı ərəb müsəlmanlarla çətinlik çəkən ümmət kütləsi arasındakı bu nəhəng uçurumu necə mənalandırmalıdır? - Bu qədər ağrı, qəzəb və şübhə hiss etməyim günahdırmı? - Sistem biz yoxsullara qarşı qurulmuş kimi görünəndə, bir oğlan evlilik və ev üçün hansı praktik addımlar ata bilər? - İmanımı necə tutum ki, ümidsizliyə qapılmayım, yaxud İslamdan çıxmaq şərtilə kömək təklif edən xeyriyyələrə çəkilməyim? Elə bir müsəlman qrupu varmı – yerli, yaxud dünya miqyaslı – ki, həqiqətən yoxsul azlıqlara mənzil və ya faizsiz evlilik dəstəyi ilə kömək etsin, nəinki dərslikdən mühazirə oxusun? Allaha qarşı şikayət etməyə çalışmıram. Sadəcə vicdanlı cavablar və rəhbərlik istəyirəm ki, ürəyimdə bir az rahatlıqla imanımı saxlaya bilim. Allah sizə xeyir versin.