Mənim ağlı Allahın böyüklüyünü qavramaya çalışarkən fırlanır

Bismillah, sadəcə səsli düşünürəm… Heç nə olmadığı zaman mövcud olan – bunu belə demək belə vəhşicəsinədir. Axı, 'heç nə' nədir? Heç kimin yaratmadığı. Heç kimin dizayn etmədiyi. Heç doğulmayan. Heç zaman ölməyən. Hər şeyin başlanğıcını qoyan. Artıq sonunu bilən. Keçmişdə olan hər şeyi görən. İndi baş verən hər şeyi görən. Gələcəkdə olacaq hər şeyi görən. Bizi özümüzdən daha yaxşı tanıyan. Onun gözündə bu bütün dünyanın heç nə demək olduğu – amma bizim üçün hər şey kimi hiss etdiyimiz. Sonsuz kosmosu yaradan və onu genişlətməyə davam edən. Biz günah etdiyimiz zaman belə bizi tərk etməyən. Onun icazəsi olmadan bir yarpağın belə tərpənmədiyi, bir ruhun yaşayıb-ölmədiyi. Bizi bu yer üzərinə qoyan. Bizi geri qaytaracaq olan. Bizə öz valideynlərimizdən daha çox rəhm edən. Onun əllərində bütün bir qalaktikanın çətin ki, bir qum dənəcindən də az olduğu. Bizim düşünə biləcəyimiz hər şeydən daha böyük olan. Hamımızın Allah barədə bir növ ağlında təsəvvürü var, düzdür? O necə ola bilər. Mənim üçün, hər dəfə cəhd etdiyimdə, bu, gözlərimin və beynimin basdıra bilmədiyi dözülməz bir işıq kimi olur. Düzünü desəm, elə hiss edirəm ki, əgər Onu indi, üz-üzə görəydimsə, sadəcə şokdan yerə yıxılardım – gördüyümü qavraya bilməzdim. Onu düşündükdə həm hörmət, həm qorxu, həm də saf xoşbəxtlik hisslərinin qarışığını hiss edirəm. Bu dünyada bu üç hissi eyni anda verən heç bir şey yoxdur. Sadəcə Onun orada olduğunu bilmək – Yaradıcımızın, Ruzi verənimizin, Hakimimizin – həyatımdakı hər bir narahatlığı unutduran bir sakitlik gətirir. Siz həqiqətən Allahı təsəvvür edə bilirsiniz? Yəni, Onu həqiqətən xəyal edə bilirsinizmi?