İslamda İmanıma Yenidən Qovuşma Səyahətim

Mən Cənubi Asiyada müsəlman ailəsində böyümüşdüm. Bir müddət inanırdım, amma universitetə başlayanda ateist olmaq dəbdəymiş kimi gəldi. Onların arqumentlərini həqiqətən də qəbul etmirdim, bir şey istəyəndə yenə də Allah’a dualar pıçıldayırdım, həm də ateist dostlarım İslamı ələ salanda mən də onlarla birgə gülürdüm. İllərlə saxta davranışdan sonra gördüm ki, sadəcə dostlarımın razılığını qazanmağa çalışırmışam – dərinlərdə Allah’a inamım güclü idi. Beləcə izdihamın ardınca getməyi buraxdım. Əvvəlcə bu o demək idi ki, o zarafatlar gələndə gülmürdüm. Sonra imanım haqqında danışmağa başladım. O ana qədər Allah’a və Peyğəmbər Muhəmmədə (s.ə.s.) inanırdım, amma həyatımda heç bir İslami əməl yox idi. Sonrakı 7-8 il ərzində, addım-addım, imanım dərinləşdi. Tək bir parıltı anı olmadı – saysız kiçik möcüzələr və dualar oldu, ürəyimi Allah’a açıb, hətta formal namaz qılmadan, sadəcə Onunla danışıb cavablar gördüm. Yavaş-yavaş dərk etdim ki, bütün bunlar sadəcə bəxt ola bilməz. Kimsə həqiqətən məni eşidir, nə qədər laqeyd yanaşsam da. Bir Quran ayəsi məni möhkəm vurdu: Allah istədiyini doğru yola yönəldər. Mən münafiq kimi davranıb əsas vəzifələri tərk etsəm də, Allah yenə də o qədər rəhmli, o qədər sevgi dolu idi – dualarımı hələ də eşidirdi! Məni heç vaxt tərk etmədi. Bu fərqindəlik məni İslamı yaşama yoluna saldı. İndi, əlhəmdülillah, inanıram ki, qəlbləri möhürlənmiş, gözləri və qulaqları Allah’ı xatırlamaqdan bağlanmış kimsələrdən deyiləm. Ola bilsin heç vaxt olmamışam. Digər nemətləri bir kənara qoysaq, təkcə bu hədiyyə məni Uca Yaradana əbədi minnətdar edir. Və həqiqətən, həyatımdakı hər şey üçün – həm yaxşı, həm çətin anlara. Çünki Allah səni doğru yola yönəltməyi seçəndə pis görünən heç nə sonda pis qalmır. Hər hadisənin bir məqsədi var, səbəblər və ya nəticələr barədə qayğılanmaq lazım deyil, çünki Uca Allah məni qoruyur. İslam ilə yaşamaqdan başqa nə belə sülh və rahatlıq gətirə bilər? Fabi ayyi alayi rabbikuma tukazziban? Allah hamımıza bərəkətini yağdırsın. Amin.