Çətin ailə evində ağlımı necə qoruyum?

Salam hamıya. Mən gənc bir qadınam, universiteti bitirəndən sonra yenidən valideynlərimlə yaşayıram. Düzü, ailə mühiti həmişə qarmaqarışıq olub-keçmişdə emosional və fiziki şeylər. Anam əsasən emosional olaraq məni incidir, atam isə əvvəllər fiziki idi, amma indi deyil, əlhəmdulillah. Son vaxtlar ya həddindən artıq şirin olurlar, ya da sadəcə dəhşətli. Anam heç nədən partlayır, məni təhqir edir, qışqırır-heç bir balans yoxdur. Bu məni məhv edir: yata bilmirəm, narahatlıq tavanı deşir, təsadüfi ağlayıram, insanlara qəzəblənirəm, aybaşı ağrılarım pisləşir, sadəcə gizlənmək istəyirəm. Bütün dostlarım hələ universitetdədirlər, ona görə işdən, idman zalından ya da bir saatlıq gəzintidən (təəssüf ki, yalnız həftə sonları) başqa gedəcək yerim yoxdur. Bir neçə şey haqqında məsləhətə ehtiyacım var: Niyə onlar mənə qarşı yaxşı olanda mədəm bulanır? Bu normaldır? Bu, onların pis olmasından daha çətindir, çünki onların yaxşılığına görə minnətdar olmadığım üçün günahkar hiss edirəm. Onları sevirəm, amma etdikləri hər şeyi xatırlayanda özümü yaxşı göstərmək çox çətindir. Hamısı mənə qarşı birləşəndə ya da məni ailədəki “qəribə” olduğum üçün ələ salanda nə etməliyəm? Müsəlmanlar olaraq valideynlərimizə qarşı mərhəmətli olmalı və onlara hörmət etməliyik, bu isə hər şeyi daha qarışıq və ağrılı edir. Hələ gedə bilmərəm-kifayət qədər pul yığmamışam-və onlarla əlaqəni kəsmək işləri birdəfəlik korlar. Reaksiya verməyi necə dayandıra bilərəm? Yəni, hər şeyi bu qədər şəxsi qəbul edib bu qədər həssas olmağı? Və ən əsası, köçmək üçün pul yığarkən rahatlığımı necə qoruyum, dinimdə möhkəm qalım və ağlımı itirməyim? Hər hansı praktik məsləhət və ya dualar dünyalar qədər dəyərli olar. Cəzakum Allahu xeyran.