Bu dünya məni də belə yordu, ya başqası da var? Evə qayıtmaq istəyirəm.

Sadəcə bir yerə ehtiyacım var bu düşüncələri çıxartmağa, çoxdandır içimdə oturub. Narahat olan varsa, öncədən deyim, özümə zərər vermərəm. Eləmərəm. İntihar haramdır, Allahdan və Cəhənnəm əzabından qorxuram. Bilirəm ki, öz həyatımı sonlandırmaq yol deyil. Amma bəzən istəyirəm ki, Allah özü məni geri çağırsın. İzah etməsi çətin olan hissə də budur. Ölüm haqqında düşünəndə qorxmaq əvəzinə, belə bir rahatlıq hiss edirəm. Allahın məni geri çağırdığını təsəvvür edirəm, mələklərə deyir: "Bu qulum yorulub. Canını alın." Və gülümsəyirəm. Bütün bunları nəhayət geridə qoymaq, axırda dincəlmək, məni yaradana geri qayıtmaq fikri-çox ürəkaçan gəlir. Bəzən Allahın mənim adımı bildiyini düşünürəm. Hər şeyi yaradan. Padşahların padşahı. Bütün kainatı yaradan, amma yenə də mənim var olduğumu bilir. Adımı bilir. Gizlətdiyim hər düşüncəni, heç kimin görmədiyi hər gözyaşını, elədiyim hər səhvi, tənha qaldığım hər anı bilir. Onun yaratdıqları ilə müqayisədə mən heç nəyəm, ama yenə də məni tanıyır. Bu düşüncə məni deyə bilməyəcəyim qədər güldürür. Amma sonra düşünürəm, "Bəlkə hazır deyiləm?" Günahlarım var. Çox vaxt itirdim. İmanım qalxıb enir. Lazım olmayan şeylərə göz yummuşam. Olmaq istədiyim adam ola bilməmişəm. Əgər Allah məni bu gün geri çağırsaydı, Cənnətə layiq olmaq üçün yetərincə iş görmüş kimi hiss etmirəm. Beləcə iki hissin arasında qalmışam. Ölməkdən qorxuram, çünki məni nə gözlədiyini bilmirəm. Və yaşamaqdan bezmişəm, çünki daha nə qədər ağrıya dözə bilərəm bilmirəm. Cəmi 25 yaşım var. Camaat deyir gəncsən, bütün həyatın qabaqdadır, ama düzü, bu düşüncə məni qorxudur. Daha nələrdən keçməli ola biləcəyimi düşünəndə sadəcə tükənmiş hiss edirəm. Öz əlimlə ölmək istəmirəm. Allaha qarşı gəlmək istəmirəm. Sadəcə ağrının dayanmasını istəyirəm. Doğrusu, bu dünya məni çox yordu. Bitməyən qaç-qov. Ümid etdiyini heç ala bilməmək. İstifadə olunmaq, yarı yolda qalmaq, heç kimin sənin üçün doğrudan da yaxşılıq istəmədiyini hiss etmək. Pulun, statusun, uğurun, evliliyin dalınca qaçmaq, xoşbəxt edəcək deyilən bütün şeylərin, amma yenə də boş hiss etmək. Hamısından qopmuşam. Bu dünyanı artıq istəmirəm. Sadəcə evə qayıtmaq istəyirəm. Sadəcə Ona geri qayıtmaq istəyirəm. Bilirəm ki, səbr etməliyəm. Bilirəm Allahın rəhməti günahlarımdan böyükdür. Bilirəm həyat bir sınaqdır. Hamısını bilirəm. Sadəcə yorğunam. İnnə lillahi və innə ileyhi raciun.