Peyğəmbərin ﷺ həyatını eşitdikdə kimsə də bu qədər təsirlənirmi?

Mənə nə olur heç başa düşə bilmirəm. Hər dəfə Rəsulullahın ﷺ həyatından bir hekayə eşitdikdə, xüsusən də o, çətinliklərlə üzləşdikdə, rədd edildikdə, sevdiklərini itirdikdə və ya bütün bunlara baxmayaraq belə belə bir mərhəmət və səbir göstərdikdə… gözlərim bir anda dolur. Kürəyim sıxılır. Ürəyim sanki təsvir belə edə bilmədiyim bir şeyi saxlayır. Bəzən göz yaşlarımı saxlamağa cəhd belə etmirəm. Sadəcə özümü kiçik bir uşaq kimi ağlamağa buraxıram. Hətta indi də, bunları yazarkən gözlərim nəmdir. Sadəcə burada oturub bu hissləri sözlərlə ifadə etməyə çalışıram, amma ürəyim içimdə olanları izah etmək üçün çox ağırdır. Ola bilsin ki, onun həyat hekayəsini eşitdikdə, bu mənim üçün sadəcə tarix deyil. Ürəyimə dəyir. Bu Ümmət üçün çəkdiyi bütün əzabları, daşıdığı ağrıları və onunla heç vaxt görüşməyən - mənim kimi, əsrlər sonra doğulmuş insanlar da daxil olmaqla - insanların hələ də onun qayğı göstərdiyi insanlar arasında olduğunu düşünürəm. Və özümü düşünərkən tapıram… Bir insan heç vaxt görüşmədiyi bir insanı bu qədər dərin sevə bilər? Mən dinə qayıdan biri olduğum üçün, bəlkə də buna görə məni bu qədər sarsıdır. Tamamilə tənha hiss etdiyim, haraya aid olduğumu bilmədiyim zamanlar olub, sonra Allah məni İslama yönəltdi. İndi isə, bizə bu mesajı gətirən adamın ﷺ haqqında eşitdikdə, kədərlə qarışıq böyük bir minnətdarlıq dalğası hiss edirəm. Kaş ki, orada ola biləydim. Kaş ki, onun ﷺ yaxınında otura biləydim, danışdığını eşidə biləydim, gülüşünü görə biləydim və ona bildirə biləydim ki, yüzilliklər sonra, kimsə onun gətirdiyi mesaj sayəsində İslamı tapıb. Bunun əvəzinə, edə biləcəyim tək şey, burada dolmuş gözlə oturub pıçıldamaqdır: Allahümme salli və sellim ‘ələ Məhəmməd ﷺ. Ürəyimin niyə belə reaksiya verdiyindən əmin deyiləm. Amma ola bilsin ki, bəzi göz yaşlarının səbəbə ehtiyacı yoxdur. Bəlkə də bəzən ürək, sözlərin çata bilmədiyi bir şeyi tanıyır.