Yaxşı ürəkli bir insan, lakin İslamdan uzaq. Sizin düşüncələrinizi axtarıram.

Təcrübə keçdiyim dövrdə mənim rəhbərim, vallahi, həqiqətən də tanış olduğum ən səbirli, incə və mülayim insanlardan biri idi – ibadət edən qardaşlar görümüşəm ki, onun xasiyyətinə yaxınlaşa da bilmirlər. Amma burada belə bir şey var: o, müsəlmandır, amma İslamın əsl sərvətindən məhrumdur. Bu mənim ürəyimi sıxır və daim dua edirəm ki, Allah onu hidayətlə zənginləşdirsin. Bəzən o, İslami dəyərlərə zidd olan işlər görür, amma bu, bilməməkdən və ibadət etməməkdən irəli gəlir – o, sadəcə daha yaxşısını bilmir. Yenə də, o anlardan başqa, mən onun içində elə bir düzgünlük gördüm ki, əgər o, sadiq bir müsəlman olsaydı, onun iştirakı hara getsə bir hədiyyə olardı və Allahın səxavəti ilə də, bizim Ümmətimiz üçün bir bərəkət olardı. Mən Allaha dua edirəm və inanıram ki, O, belə bir cəvahiri itmiş halda buraxmayacaq və odunda bitirməyəcək. Ən Ədalətlisi, içində yaxşılıq olan və Ona iman edən kimsəni hidayətə yönəltməzmi? Mən burada nə istədiyimi belə bilmirəm. Allah onu hidayət etsin? Yoxsa mən necə bir rol oynaya bilərəm? Ona Quran hədiyyə edim? Öz davranışlarımın danışmasına icazə verim? Əgər mən və ya başqası mövzunu onunla müzakirə etsək, hətta hardan başlayaq? O, həyatına dair açıq və dürüstdür, amma mən səbəbsiz onun şəxsi məkanına daxil olmaq istəmirəm. Bu, məni narahat edir, çünki mən insanların ilhamlanaraq həyatlarını İslam üçün dəyişdirdiklərini görmüşəm, amma indi elə gəlir ki, Allahın köməyi olmadan, əgər Onun iradəsi yoxdursa, bu sadəcə mümkünsüzdür. Amma yenə də – kimsə cəhd etməlidir, elə deyilmi? Sizin fikirlərinizi eşitməyi çox istərdim və Allah hamınızı böyük mükafatla mükafatlandırsın.